- 25 مهر 1405
- 44 بازدید
اگر مدتها کمتحرک بودهاید، برای شروع ورزش به دویدن، ساعت هوشمند یا برنامهٔ سخت نیاز ندارید. یک مسیر امن، کفش راحت و چند دقیقه زمان کافی است تا پیادهروی را به برنامهٔ روزانه اضافه کنید. این راهنما یک برنامهٔ چهار هفتهای نمونه برای بزرگسالان سالمی است که تازه شروع میکنند؛ مدتها قابل تنظیماند و قرار نیست همه در پایان ماه به یک سرعت یا مسافت یکسان برسند.
پیادهروی مبتدی را از چند دقیقه شروع کنیم؟
پاسخ کوتاه: از زمانی شروع کنید که بتوانید آن را بدون فشار زیاد تکرار کنید؛ برای بسیاری از افراد، ۱۰ دقیقه در چند روز هفته نقطهٔ شروع عملی است. سپس بهآرامی مدت یا تعداد روزها را بیشتر کنید. مرکز کنترل و پیشگیری بیماریهای آمریکا (CDC) توصیه میکند از مقدار کم شروع کنیم و تدریجاً به ۱۵۰ دقیقه فعالیت هوازی با شدت متوسط در هفته برسیم. حتی مقدار اندک حرکت نیز از بیحرکتی بهتر است.
سازمان جهانی بهداشت برای بزرگسالان ۱۸ تا ۶۴ سال، ۱۵۰ تا ۳۰۰ دقیقه فعالیت هوازی متوسط در هفته یا معادل آن با شدت بیشتر را توصیه میکند؛ تمرین تقویت عضلات در دستکم دو روز هفته هم سودمند است. این عدد هدف بلندمدت است، نه شرط لازم برای روز اول. اگر امروز ۱۰ دقیقه راه میروید، لازم نیست فردا ناگهان ۳۰ دقیقه تند بروید.
پیش از شروع، سه چیز را آماده کنید
- مسیر ساده و امن: مسیر نسبتاً هموار، روشن و آشنا را انتخاب کنید. اگر هوا بسیار گرم، آلوده یا لغزنده است، زمان یا مکان را تغییر دهید.
- کفش و لباس راحت: کفشی بپوشید که پا در آن ثابت بماند و راه رفتن را آزار ندهد. لباس را متناسب با هوا انتخاب کنید؛ تجهیزات گرانقیمت لازم نیست.
- زمان مشخص: یک بازهٔ قابل تکرار تعیین کنید؛ مثلاً پس از صبحانه، در وقت ناهار یا بعد از کار. زمان «ایدهآل» همان زمانی است که میتوانید به آن پایبند بمانید.
اگر درد سینه، سرگیجهٔ تکرارشونده، تنگی نفس غیرمعمول، بیماری کنترلنشده یا محدودیت حرکتی دارید، دربارهٔ سطح فعالیت مناسب با پزشک یا متخصص مربوط مشورت کنید. این برنامه نسخهٔ درمانی یا جایگزین ارزیابی فردی نیست.
سرعت مناسب را چگونه بفهمیم؟
به جای گیر کردن روی عدد قدم یا کیلومتر، از «آزمون صحبت کردن» استفاده کنید. در شدت متوسط معمولاً میتوانید حرف بزنید اما آواز خواندن راحت نیست؛ اگر برای گفتن چند کلمه مجبورید مکث کنید، احتمالاً شدت برای شروع زیاد است. این معیار ساده در راهنمای سنجش شدت فعالیت CDC آمده است. سرعت یکسان برای همه شدت یکسان ایجاد نمیکند؛ شیب مسیر، آمادگی بدنی و شرایط هوا هم اثر دارند.
در هر جلسه، چند دقیقهٔ اول را آرامتر راه بروید، سپس به سرعتی برسید که کمی نفستان تندتر شود ولی کنترل حرکت را از دست ندهید. در پایان نیز سرعت را کم کنید. اگر تازهکارید، لازم نیست همهٔ دقیقههای جلسه تند باشند. هدف این است که بعد از پیادهروی احساس کنید میتوانید جلسهٔ بعد را نیز انجام دهید.
برنامهٔ چهار هفتهای پیادهروی برای مبتدیان
برنامهٔ زیر یک نمونهٔ انعطافپذیر است، نه قانون پزشکی. زمانهای ذکرشده کل مدت هر جلسهاند و چند دقیقهٔ آغاز و پایان آرام را هم دربر میگیرند. اگر یک هفته برایتان دشوار بود، همان هفته را تکرار کنید؛ اگر از قبل فعال هستید، شاید نقطهٔ شروع بالاتری مناسب باشد.
هفتهٔ اول: ساختن عادت
چهار روز در هفته، هر بار حدود ۱۰ دقیقه راه بروید؛ مجموع برنامه ۴۰ دقیقه است. در دو دقیقهٔ نخست آرام حرکت کنید، چند دقیقه با سرعت راحت ادامه دهید و در پایان دوباره آهستهتر شوید. روزها را از پیش مشخص کنید؛ مثلاً شنبه، دوشنبه، چهارشنبه و جمعه. مهمتر از سرعت، انجام دادن جلسههاست. اگر ۱۰ دقیقه یکسره زیاد است، دو نوبت کوتاهتر در روز نیز میتواند راه شروع باشد.
هفتهٔ دوم: کمی زمان بیشتر
در همان چهار روز، مدت هر جلسه را به حدود ۱۵ دقیقه برسانید؛ جمع هفته ۶۰ دقیقه میشود. فقط یک عامل را تغییر دهید: فعلاً زمان را بیشتر کنید و برای سرعت گرفتن عجله نکنید. اگر بعد از چند جلسه پا یا زانویتان ناراحتی غیرمعمول دارد، حجم را کمتر کنید و علت را بررسی کنید. روزهای بدون پیادهروی فرصت خوبی برای استراحت یا حرکت سبک روزمرهاند.
هفتهٔ سوم: افزودن یک روز
پنج روز در هفته، هر بار حدود ۲۰ دقیقه پیادهروی کنید؛ جمعاً ۱۰۰ دقیقه. یک روز اضافه کنید و سرعتی را انتخاب کنید که با آزمون صحبت کردن سازگار باشد. میتوانید مسیر را عوض کنید تا برنامه یکنواخت نشود، اما بهتر است افزایش مدت، سرعت و شیب را همزمان انجام ندهید. ثبت سادهٔ روز و مدت در تقویم، دیدن روند پیشرفت را آسان میکند.
هفتهٔ چهارم: نزدیک شدن به برنامهٔ منظم
پنج روز، هر بار حدود ۲۵ دقیقه راه بروید؛ جمع کل ۱۲۵ دقیقه است. اگر هنوز این حجم زیاد است، به هفتهٔ سوم برگردید. بعد از تثبیت این مرحله، میتوانید بهتدریج بخشِ پیادهروی با شدت متوسط را به ۳۰ دقیقه در پنج روز برسانید تا به هدف ۱۵۰ دقیقهای نزدیک شوید. چون دقیقههای گرمکردن و آرامکردن ممکن است سبک باشند، صرفِ ۳۰ دقیقه حضور در مسیر لزوماً معادل ۳۰ دقیقه فعالیت متوسط نیست.
اگر وقت کمی دارید، برنامه را خرد کنید
لازم نیست تمام پیادهروی روزانه یکجا انجام شود. وقتی برنامهٔ کاری فشرده است، ۱۰ دقیقه پیش از شروع کار و ۱۰ دقیقه پس از آن ممکن است از یک نوبت ۲۰ دقیقهای قابلاجراتر باشد. در راهنمای رسمی فعالیت بدنی آمریکا شرط قدیمیِ حداقل ۱۰ دقیقه برای هر نوبت حذف شده است؛ حرکت کوتاه هم ارزش دارد. یک مسیر کوتاه کنار خانه، پیاده شدن یک ایستگاه زودتر یا قدم زدن در استراحت کار میتواند به مجموع هفتگی کمک کند.
برای یک جلسهٔ خوب چه کار کنیم؟
- شروع آرام: چند دقیقه با سرعت راحت حرکت کنید و شانهها را رها نگه دارید.
- بخش اصلی: گامها را طبیعی بردارید و سرعت را بر اساس توان گفتوگو تنظیم کنید؛ نیازی به قدمهای خیلی بلند نیست.
- پایان آرام: در دقیقههای آخر سرعت را کم کنید تا بازگشت به وضعیت استراحت تدریجی باشد.
- ثبت کوتاه: مدت، حس انرژی و هر ناراحتی را یادداشت کنید. این اطلاعات برای تنظیم جلسهٔ بعد از عدد کالری ساعت هوشمند کاربردیتر است.
به آب و شرایط هوا توجه کنید. برای یک پیادهروی معمولی کوتاه، نوشیدن آب بر اساس تشنگی و هوای محیط انتخاب سادهای است؛ در گرما یا برای مدت بیشتر، نیاز فردی تغییر میکند. اگر صبح راه میروید و دربارهٔ غذا خوردن قبل از حرکت پرسش دارید، مقالهٔ صبحانه پیش از تمرین صبحگاهی را بخوانید.
پیادهروی بهتنهایی کافی است؟
پیادهروی یک فعالیت هوازی در دسترس است، اما همهٔ اجزای آمادگی بدنی را پوشش نمیدهد. سازمان جهانی بهداشت علاوه بر فعالیت هوازی، تقویت عضلات اصلی بدن را در دو روز یا بیشترِ هفته توصیه میکند. برای تازهکاران، چند حرکت کنترلشده مثل نشستن و بلند شدن از صندلی یا تمرینهای سبک با وزن بدن میتواند نقطهٔ شروع باشد، اما انتخاب حرکت باید با توان و محدودیت فرد هماهنگ باشد. اگر میخواهید مسیر تمرین قدرتی را هم بشناسید، راهنمای شروع بدنسازی بیگیفیت را ببینید.
روز استراحت به معنی نشستن مطلق نیست. میتوانید کارهای عادی را انجام دهید و فقط از افزایش مداوم فشار روی پاها پرهیز کنید. خواب کافی و برنامهٔ قابل تکرار به حفظ عادت کمک میکند. دربارهٔ مفهوم استراحت در ورزش، مطلب ریکاوری ورزشی توضیح بیشتری دارد.
چه زمانی برنامه را سبکتر یا متوقف کنیم؟
خستگی خفیفِ آغاز برنامه با درد تیز، درد رو به افزایش یا علائم غیرعادی یکسان نیست. اگر درد سینه، تنگی نفس شدید یا نامعمول، احساس غش یا سرگیجه دارید، فعالیت را متوقف کنید و کمک پزشکی بگیرید. درد مداوم مفصل یا پا نیز دلیل خوبی است که شدت یا مدت را کاهش دهید و با متخصص سلامت مشورت کنید. برنامهای که اجازهٔ تکرار امن و منظم نمیدهد، برای شما مناسب تنظیم نشده است.
اشتباههای رایج در شروع پیادهروی
- زیاد شروع کردن: رفتن از بیتحرکی به پیادهروی طولانی و تند هر روز، حفظ عادت را سخت میکند. افزایش تدریجی بهتر است.
- وابستگی کامل به شمارش قدم: عدد قدم تنها بخشی از ماجراست؛ مدت، شدت نسبی و احساس بدن را هم ببینید.
- نادیده گرفتن مسیر و هوا: مسیر ناهموار، گرمای شدید یا آلودگی هوا میتواند تجربه را دشوار کند؛ گزینهٔ سرپوشیده یا زمان مناسبتر را انتخاب کنید.
- توقع تغییر سریع وزن: پیادهروی میتواند بخشی از سبک زندگی فعال باشد، اما هیچ تعداد قدمی نتیجهٔ وزنی قطعی نمیدهد. تغذیه، خواب، شرایط فردی و تداوم هم نقش دارند.
پرسشهای پرتکرار
آیا هر روز باید پیادهروی کنم؟
خیر. برای شروع، چند روز مشخص در هفته کافی است. برنامهٔ بالا از چهار روز آغاز میشود و بعد به پنج روز میرسد. میتوانید روزهای استراحت را جابهجا کنید و بر اساس پاسخ بدنتان تنظیم کنید.
پیادهروی آرام هم فایده دارد؟
برای فردی که کمتحرک بوده، حرکت آرام میتواند شروع مفیدی باشد. با بهتر شدن آمادگی، بخشی از زمان را به سرعتی نزدیک کنید که هنگام آن بتوانید حرف بزنید اما آواز خواندن برایتان سخت باشد.
اگر یک هفته را از دست دادم، از اول شروع کنم؟
لزومی ندارد. از آخرین سطحی که با آن راحت بودید دوباره آغاز کنید و پیش از افزایش بعدی، چند جلسهٔ منظم انجام دهید. هدف، ساختن عادت پایدار است نه تکمیل بیوقفهٔ یک جدول.
برای کاهش وزن چند قدم در روز لازم است؟
یک عدد ثابت برای همه وجود ندارد. قدمشمار میتواند یادآور حرکت باشد، اما آن را جایگزین بررسی مدت، شدت نسبی، وضعیت تغذیه و شرایط فردی نکنید. اگر هدف کاهش وزن دارید، برنامهٔ کلی را با متخصص تغذیه یا مربی واجد صلاحیت شخصیسازی کنید.
جمعبندی: از برنامهای شروع کنید که میماند
برنامهٔ پیادهروی مبتدی خوب، برنامهای است که بتوانید هفتهٔ بعد هم انجامش دهید. ۱۰ دقیقه در چند روز هفته را با مسیر امن و سرعت قابل گفتوگو آغاز کنید، سپس یکییکی زمان و تعداد روزها را افزایش دهید. هدف ۱۵۰ دقیقه فعالیت متوسط در هفته برای بسیاری از بزرگسالان راهنماست، اما رسیدن تدریجی به آن منطقیتر از فشار ناگهانی است. اگر بیماری یا علائم نگرانکننده دارید، برنامه را با نظر متخصص تنظیم کنید.
منابع: سازمان جهانی بهداشت؛ توصیههای فعالیت بدنی، CDC؛ شروع تدریجی فعالیت، CDC؛ سنجش شدت فعالیت. این مطلب آموزشی است و جایگزین توصیهٔ پزشکی فردی نیست.